Wskaźnik energii na jednostkę produktu porównuje zużycie mediów z uznaną wielkością produkcji w tym samym okresie i w ramach tych samych granic pomiarowych. Ten wskaźnik efektywności energetycznej w produkcji pozwala zespołowi sprawdzić, czy zmiana całkowitego zużycia energii wynika ze zmiany wielkości produkcji, czy też ze zmiany zużycia energii na jednostkę produktu.
Oblicz zużycie energii na jednostkę towaru
Dla jednego dostawcy energii i jednej określonej granicy produkcji należy podzielić zużytą energię przez liczbę wyprodukowanych jednostek produktu w tym samym przedziale czasu:
Intensywność energetyczna = zużycie energii ÷ wielkość produkcji towarowej
Na przykład zespół może wyrażać zużycie energii elektrycznej w kilowatogodzinach na sztukę produktu, zużycie sprężonego powietrza w metrach sześciennych na jednostkę produktu, a zużycie gazu w kilowatogodzinach na tonę produktu gotowego do sprzedaży. Jednostka powinna być dostosowana do danego procesu. Departament Energii Stanów Zjednoczonych opisuje prosty wskaźnik energochłonności jako iloraz zużycia energii i wielkości produkcji dla organizacji, obiektu, procesu, sprzętu lub innego zdefiniowanego obszaru w swoim przewodnik po zarządzaniu energią w produkcji.
W przypadku pytań dotyczących energii niezbędnej do produkcji nadającej się do sprzedaży należy posługiwać się wskaźnikiem “produkcja”. Jeśli w danym procesie mierzy się całkowitą produkcję, w tym produkty odrzucone lub zatrzymane, należy ten wskaźnik oznaczyć osobno. W nazwie wskaźnika należy podać mianownik, np. „kWh na przyjętą skrzynkę”, aby zespoły mogły go zinterpretować bez konieczności zgadywania.
Dlaczego całkowita konsumpcja może dawać mylny sygnał
Całkowite zużycie energii często rośnie, gdy zakład pracuje dłużej lub wytwarza więcej produktów. Nie oznacza to jednak samo w sobie, że proces stał się mniej wydajny. Wskaźnik energii na jednostkę produktu uwzględnia kontekst produkcji. Może on również zmieniać się w niekorzystnym kierunku, nawet jeśli całkowite zużycie energii spada, jeśli produkcja maleje szybciej niż zużycie energii.
Porównuj podobne elementy. Na wskaźnik ten mogą wpływać asortyment produktów, prędkość linii produkcyjnej, uruchomienia, czyszczenie, przestoje oraz harmonogramy pracy. Pojedyncza wartość dla całego zakładu może maskować zmianę na jednej linii lub w odniesieniu do jednego produktu. Wybierz poziom, który pozwoli podjąć realną decyzję, i utrzymuj stałe granice w porównywanych okresach.
Przykładowe obliczenia
Wykres wykorzystuje wartości fikcyjne w celach wyjaśniających, a nie dane pomiarowe firmy Accevo ani dane klientów. W okresie A 2 400 kWh podzielone przez 12 000 prawidłowych opakowań daje 0,20 kWh na opakowanie. W okresie B 1 900 kWh podzielone przez 8 000 przypadków daje 0,2375, co po zaokrągleniu wynosi 0,24 kWh na przypadek. Całkowite zużycie energii spadło, podczas gdy zużycie energii na jeden prawidłowy przypadek wzrosło. Zespół produkcyjny musiałby zbadać przyczynę tego zjawiska przed wyciągnięciem wniosków.
Porównaj odczyty licznika z dokumentacją produkcyjną
- Wybierz licznik: Należy podać nazwę urządzenia pomiarowego, licznika lub grupy liczników. Należy traktować energię elektryczną, gaz, parę, wodę i sprężone powietrze jako odrębne wielkości pomiarowe, chyba że udokumentowana metoda przeliczeniowa pozwala na stosowanie wskaźnika łącznego.
- Wybierz mianownik: wybierz przyjęte przypadki, kilogramy, litry, partie lub inną jednostkę odzwierciedlającą wynik procesu.
- Ustaw jedno okno czasowe: należy stosować te same wartości początku, końca, strefy czasowej oraz interwału agregacji zarówno dla danych dotyczących energii, jak i produkcji.
- Sprawdź granicę: należy upewnić się, że licznik obejmuje urządzenia i okres, które odzwierciedla stan licznika. Należy uwzględnić wspólne media i nakładające się na siebie liczniki.
- Wyjątki powinny być widoczne: należy odnotować brakujące odczyty liczników, zresetowania liczników, odrzucone dane wyjściowe, wstrzymania oraz okresy bez produkcji, zamiast po cichu wypełniać luki.
Jeśli jeden licznik obsługuje kilka linii, nie należy przypisywać całej jego energii do jednego produktu bez przejrzystej zasady podziału. Jeśli w obiekcie znajduje się jedynie licznik budynku lub terenu, należy podać natężenie na tym poziomie lub przedstawić założenia leżące u podstaw podziału na niższych poziomach.
Należy ostrożnie stosować normalizację
Współczynnik nie eliminuje wszystkich różnic operacyjnych. Produkt, którego produkcja wymaga dłuższego cyklu lub innej temperatury procesu, może z uzasadnionych powodów zużywać więcej energii na jednostkę. W miarę możliwości należy porównywać ten sam produkt i ten sam proces. W przypadku porównywania produktów, zakładów lub linii produkcyjnych o różnych warunkach należy wyjaśnić metodę normalizacji oraz podać wartości surowe obok wartości znormalizowanych.
Krótkie okresy produkcji mogą powodować niestabilność wskaźnika. Krótki okres testowy, rozruch lub okno konserwacyjne mogą nie odzwierciedlać normalnego okresu produkcyjnego. Należy ustawić minimalny przedział czasowy dostosowany do procesu, a następnie analizować wyjątkowe przebiegi osobno, zamiast uwzględniać je w rutynowej linii bazowej.
Wykorzystaj zmianę intensywności jako punkt wyjścia do analizy
- Należy sprawdzić kompletność licznika, jednostki miary, znaczniki czasu oraz działanie licznika.
- Należy sprawdzić, czy liczby dotyczące prawidłowej produkcji odnoszą się do tej samej linii, tego samego produktu i tego samego przedziału czasowego.
- Należy przeanalizować godziny produkcji, okresy przestoju, przestawianie linii produkcyjnych oraz asortyment produktów.
- Przyjrzyj się danym dotyczącym zużycia i procesów, które mogą wyjaśnić tę różnicę.
- Należy odnotować przyczynę, podjęte działania oraz okres obserwacji, aby zespół mógł sprawdzić, czy zmiana utrzymała się.
Wskaźnik energetyczny wskazuje, gdzie należy szukać przyczyny; nie dowodzi jednak ani przyczyny, ani oszczędności. Aby zapoznać się z kontekstem pomiarów i produkcji leżącym u podstaw tych obliczeń, przeczytaj Przewodnik po systemach monitorowania zużycia energii w przemyśle wytwórczym i Przewodnik po systemie zarządzania energią. Accevo’s Oprogramowanie do systemu zarządzania energią oraz przemysłowy system archiwizacji danych Na tych stronach opisano powiązane funkcje związane z danymi produkcyjnymi.
Pytania dotyczące energii na jednostkę towaru
Czy energia na jednostkę produktu to to samo, co intensywność energetyczna?
Jest to jeden z wskaźników energochłonności: zużycie energii podzielone przez określoną wielkość produkcji. Wskaźnik ten ma sens tylko wtedy, gdy jasno określono jego przeznaczenie, jednostkę miary produkcji, okres oraz granice.
Czy powinienem użyć wartości całkowitej, czy wartości rzeczywistej?
Wskaźnik „dobra wydajność” należy stosować, gdy interesuje nas zużycie energii na jeden produkt przyjęty do produkcji. W przypadku innych zagadnień operacyjnych można śledzić zużycie energii w przeliczeniu na całkowitą wydajność, ale należy odpowiednio nazwać ten wskaźnik i zachować spójność w podejściu do produktów odrzuconych.
Czy mogę zsumować zużycie energii elektrycznej i sprężonego powietrza?
Należy rozdzielać różne media, chyba że stosuje się udokumentowaną podstawę przeliczeniową. Łączna wartość może ukrywać różne jednostki miary, zawartość energii oraz granice pomiaru.
Jak często producent powinien przeprowadzać tę pomiar?
W celu podjęcia danej decyzji należy zastosować najkrótszy przedział czasowy, który można wiarygodnie zmierzyć za pomocą niezawodnych mierników i danych dotyczących produkcji. Przed porównaniem zmian, produktów lub linii należy zweryfikować dane zebrane w tym przedziale.
